Η στιγμή ετούτη

Η στιγμή ετούτη, που γεμίζει με δευτερόλεπτα γεννημένα σε ρολόγια κατασκευασμένα με τεχνοτροπίες διαφορετικές και ξένες απο γήινες λογικές και βαρύτητες με πεδία ορισμού ευθυγραμμισμένα με ζωές ομοιόμορφες. 

Τα δευτερόλεπτα την στιγμή ετούτη γεννιούνται και πεθάινουν την ίδια και αυτή.... στιγμή. Η οποία διαρκεί όπως θα έχεις μαντέψει, πόσο λοιπόν;

Ένα δευτερόλεπτο ίδιο με τα άλλα και τα επόμενα αλλά τόσο μοναδικό όσο και το ρολόϊ που το ξέρασε μέσα απο τα ολοαίματα εντός του. Ένα και μόνο δευτερόλεπτο σε γεμίζει και σε αδειάζει σε καταρράκτες χρονικούς, πλυμμηρισμένους με στιγμές.

Την στιγμή ετούτη το στόμιο στο μπουκάλι μεγαλώνει και σε καταπίνει, σε αναδέυει και σε αφήνει στην άκρη της λεκάνης, βιασμένο και ντροπιασμένο να αγκαλιάζεις την κρύα πορσελάνη. Η στιγμή που σε χόρευε πάνω σε μελωδίες και πολύχρωμους καπνούς. Να περάσει, να φύγει και να ξανάρθει η στιγμή.  Ετούτη. 

Να σε ταξιδεύσει σε καμένες φωτογραφίες πάνω στην στάχτη μιας καλοκαιρινής βραδιάς που οι μακρινοί πλανήτες θα έκαιγαν στον σκοτεινό ουρανό και μέσα απο τα κέντρα τους τα βαριά και τα πυρωμένα θα έσταζαν, ζεστές, ολόλευκες και αγνές οι καινούριες στιγμές.