Βλέπετε....όσοι διαβάζετε. Και όσοι δεν.
Εννα ήθελα να κάτσουμε μαζί. Μαζί με τον καθένα σας. Να κάτσουμε 5-6 λεπτά να μιλήσουμε, να συζητήσουμε, να σκεφτούμε τζαι να απαντήσουμε. Να τσακωθούμε τζαι να συμφωνήσουμε. Για τα πάντα τζαι για τίποτε. Με ούλλους, με ολόκληρο το κόσμο. Να βιώσουμε συζητήσεις πριν να πεθάνουμε. Διότι έτσι είναι. Να δούμε τι κρύφκει ο καθένας μέσα στον καθρέφτη του ο απέναντι. Να τα απλώσουμε ούλλα χαμέ πανω στο πευκούι μπροστά μας χωρίς αντροπή. Να πούμε για τα πάθη του κόσμου τα τωρινά, για τες ηλίθιες πέτρες που μας επέταξε η μέρα η σήμερα. Για το κόσμο μας που αλλάσσει. Που τον αλλάσσουμε τζαι μας αλλάσσει. Να πιάμε 5-6 λεπτά διάλειμμα τζαι μετά να συνεχίσουμε.
Εννα έθελα να κάτσουμε μαζί. Να πούμε θκυό κουβέντες. Τζαί μετά αύριο να μεν ξέρουμεν ο ένας το άλλον. Να κρυώσουμε πάνω στην βεράντα τζαι να καληνυχτιστούμε. Να πυρώσουμε τζαι να βουττήσουμε μέσ' τα νερά τα παγωμένα. Τζαί άυριο..., εν πειράζει. Πάλε μέρα ένι.
πολύ λογική πρόταση, κι όπου είναι αντικειμενικά δύσκολο να συναντηθούν δυό άνθρωποι λόγω αποστάσεων, τα... ιστολόγια ενεργοποιούνται με το παραπάνω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΞενικός
Ξενικέ, η επικοινωνία είναι υπερτιμημένη. "Επικοινωνούμε" όλοι και καθημερινά με όλους κάτω απο μανδύες. Μετά πάμε τις νύχτες να κοιμηθούμε όσοι "επικοινωνούμε" με την ψευδαίσθηση ότι εμείς δεν πάσχουμε απο αυτή την ασθένεια, ότι εμείς ξεφύγαμε απο τον κόσμο τον σημερινό με τον καιρό του τον άρρωστο. Λιποτακτούμε στην επικοινωνία και εφησυχαζόμαστε σε απομιμήσεις.
Διαγραφή