Το περίμενε.

Έχασα πολλά που το περίμενε.

Που να τα γράφω. Εκαταλάβαινα το πάντα μετά. Μα πάντα ρε να πάρει, εν μαθαίνω. Πάντα άκουα την ίδια μαλακεία, άρκησες.

Τωρά επρόλαβα σας εγώ.

Στη συνέχεια εκαταλάβαινα πως στο περίμενε εμάθαινα πολλά παραπάνω. Πως το περίμενε ήταν όλα (;) λεφτά. Μετά

(Μπορώ να γράφω στα σκοτεινά χωρίς να βλέπω. Να πάρει, πόσο καιρό έχει να το κάμω.)

...

(Και υπο την επίρρεια. Ρε....μια χαρά φκαίνουν. Άδε....Άντεξα 3 προσφορές του τέσκο. Ε μα...Είμαστεν αθρώποι. Ακόμα μισή ενι ώρα.)


Feelings i once felt are now dead and gone. ακουστικ. Είχα τούντο κομμάτι να τραβώ τον εαυτό μου τα πρωινά να πάει να κάτσει στην γωνιά του. Είχα το παλιό το κινητό πάνω στο τζάκι, να ανγκαστώ να σηκωστώ. Στο πούτσο επήε αριστερά ρε μαμώτα. Εν σας έδειξα ποττέ την γωνιά μου. Στα @@ σας. Έγραψα σας πολλές φορές που την γωνιά. Θυμούμια κάτι. Δίπλα που την γωνιά είχε ένα πάρκο. Μια φορά επήρε με ο ύπνος παστο παγκούι η ώρα 11 το πρωί στο διάλειμμα. χε. αστεία πράματα.

Περίμενε να δούμε. Α ναι.

Θυαμάζω την ζωή πολλά. Την ζωή με μικρό. όχι με κεφαλαίο. επερίμενα. sp very ;ong. Βλέπω πολλά στο ίντερνετ κάθε μέρα. Πολλές ιστορίες. Ακούω επίσης που που λαλούν στο τηλέφωνο. Έχει ζωές που επιβιώνουν που το 0. Βλέπω στο δρόμο. Στο μπακάλη. Που ζούν με λλιότερα που τα λλία. Εν εννοώ λεφτά. Ούτε ευτυχία. Απλά κρατούν που τες αναπνοές τους σαν τες τελευταίες. Μπράβο τους. Που εν κομμένοι παντού αλλά ακόμα αναπνέουν διότι δικαιούνται το.  Χωρίς ποδια, χωρίς χέρια, χωρίς φωνή, χωρίς νου. τίποτε έφαν τους τον. Αλλά παλέφκουν την. Εν κάθονται μέστα σκοτεινά να κουτσιούν κουμπούθκια. Μπράβο τους. Ζούμε, για να πεθάνουν οι άλλοι. Για να είμαστε δίπλα-δίπλα.