Φωτογραφίες με κανένα να τις κρατά.
Κρεμασμένες στον τοίχο, σε κατάδικα κάδρα. Στραβά, άλλα ίσια, άλλα μεγαλοπρεπή να υπογραμμίζουν κατάλληλα. Όλες σκονισμένες, σκόρπιες, να μαζέυουν το ξεθώριασμα που απλόχερα μας μοιράζει ο ήλιος. Κρεμασμένες, διότι στην πίσω τσέπη του πορτοφολιού πάντα ξεθωριάζουν.
Χαρούμενες στιγμές, διότι αυτές κρατάς σε φωτογραφίες. Αχτίδες φωτός αιχμάλωτες σε μια στιγμή να μας θυμίζουν, τι καλά που ήταν. Διότι τις άλλες στιγμές τις κρατάς κρυμμένες αποτυπωμένες μέσα σου. Να σου θυμίζουν τι καλά που θα΄ταν.
Ξεχωρίζω αυτές που λείπω. Θαυμάζω αυτές στις οποίες θα έπρεπε να ήμουν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου